Glina

W dzieciństwie dla wielu z nas glina była jednym z najcenniejszym skarbem. Nic nie cieszyło tak bardzo, jak znalezienie w piaskownicy plastycznej bryłki, którą można było formować w fantazyjne kształty, wedle własnego uznania.

Z wiekiem glina w dość znaczny sposób traci na znaczeniu w naszych oczach. Pomimo to należy pamiętać, że stanowi ona nie tylko przedmiot dziecięcych zabaw, ale również ważnym surowcem mineralnym.

Jeśli nigdy nie zastanawiałeś się nad tym, skąd wzięła się gmina, warto wiedzieć, że powstawała ona zwykle na skutek nagromadzenia osadów morenowych jeszcze w okresie czwartorzędu. Taki sposób powstania determinuje również to, co znajdzie się w jej składzie.

Możemy wymienić tu przede wszystkim minerały ilaste, ale także skalenie, kwarc oraz substancje koloidalne. W niektórych przypadkach może zawierać w sobie też okruchy innych skał czy substancje organiczne – korzenie, bituminy lub humus.

Barwa glin w dużym stopniu jest uzależniona od tego, jaką mają zawartość oraz w jakim stopniu zostały utlenione znajdujące się w niej koloidalne cząsteczki uwodnionych tlenków żelaza i manganu. Te mocno utlenione będą miały barwę od żółtej czy czerwonej, aż do brunatnej.

Z kolei w warunkach redukcyjnych glina przyjmie raczej odcienie szarości czy zieleni.